Land + jaar: Letland, 2005
Lengte: 3:07
Regie: Gints Apsits
Scenario: Gints Apsits
Montage: Gints Apsits
Muziek: music:Ramon Schneider, Adam Lieber
Productie: Gints Apsits
Waar gaat de film over?
One day I woke up from my deepest dream ...
.... my dream was reality. (Gints Apsits)
De vraag waar de film over gaat is misschien zelfs door de maker niet te beantwoorden. Toch kun je door goed te kijken een bepaalde samenhang ontdekken, en kunnen de contouren van een bepaalde betekenis zichtbaar worden.
Een gekruisigde duif, uit wiens borst het heilig hart van Christus puilt, een naakte gevleugelde vrouw met een paardenhoofd die neerdaalt op een man op wie de letters ‘JESUS’ zijn getatoeerd. Deze katholieke symboliek speelt zich af in een landschap dat getekend lijkt door vuur, als een nagloeiend inferno. Is dit de hel?
Gints Apsits combineert op associatieve wijze beelden en betekenissen waaruit een nieuwe werkelijkheid ontstaat, die verwant is aan de droom. Hij is hiermee een directe afstammeling van het Surrealisme, dat rond 1920 ontstond en steeds weer opnieuw tot eruptie komt. Het surrealistische beeld ontstaat uit het onderbewuste - of zoals de maker zelf zegt: “(...) I realized that the best ideas come without using the head.”
De video kan niet worden getoond. Wellicht dat je browser deze video niet kan afspelen?
Zelf zoeken
Bekijk hier ook de abstracte Flash animatie die Barbara Schuler maakte op basis van muziek van Ramon Schneider en Adam Lieber.
Ramon Schneider was ook betrokken bij een interaction & sound project van interaction designer Andy Huntington.
Apsits is naast animator ook grafisch ontwerper, hij werkt onder andere voor Benetton. Behang van Apsits.
Meer over Gints Apsits.
Facts
Gints Apsits is als vijftienjarige ooit opgenomen in een psychiatrische instelling: “Omdat mijn genie werd verward met een psychische stoornis.”
Prijzen:
Prijswinnaars Gouden Schild MovieSquad HAFF 2006
OFFFF 5 Festival of Digital Art and Electronic Music. Spain, 2005. (Public Award)
Doe het
Animatiefilm heeft twee kenmerken die afwijken van live action film: met animatie kan alles, de animatiefilmer is als geen ander vrij om een eigen wereld neer te zetten. Dit kan een uitvergroting zijn, een karikatuur, maar ook een surrealistische, of poetische werkelijkheid. Hierdoor staat de animatie dicht bij de beeldende kunst.
1. Waar gaat het verhaal over, en wat denk je dat de filmer voor boodschap over wil brengen? Let hiervoor op de vormgeving van de personages en hun omgeving. Wat zegt het over de weerwolf in “Wolf Daddy” dat hij zo’n dikke, zachte beer lijkt? Zijn er duidelijke verschillen in vormen en kleuren? Bepaal aan de hand van dit soort beeldende kenmerken waar de film over gaat.
2. Zoals veel kunstenaars die met grafische of schilderkunstige middelen werken hebben veel onafhankelijke animatiefilmers een heel eigen stijl waarin ze hun ideëen, en verhalen filmisch vorm geven. Bekijk de beeldtaal van de filmer en beoordeel of het verhaal er sterker door wordt. Is er een samenhang tussen het verhaal; de boodschap van de filmer en de vormgeving van personages en de film? Of had dit verhaal ook net zo goed met een andere techniek verteld kunnen worden? Of als een live action film? Geef je mening en onderbouw dit met voorbeelden uit de vormgeving.