Carnivore Reflux

Land + jaar: Australië, 2006
Lengte: 7:00
Regie: Eddie White, James Calvert
Scenario: Eddie White
Montage: David Ngo
Muziek: Benjamin Speed
Productie: Hugh Nguyen, Sam White
Met stem van: John Waters

Waar gaat de film over?

“Carnivore Reflux” zou je vrij kunnen vertalen als “Oprisping der vleeseters”. Centraal staat een overvloedig banket dat aangericht wordt voor “A ravenous, frightful, merciless breed - known for their unstoppable, insatiable greed”. Een beschrijving waarin we zonder veel moeite de mensheid herkennen. In een trefzekere cut-out stijl, overgoten met een rollende voice over in een Cambridge saus, serveert de film ons een overvloedig feestmaal, gebaseerd op wat een mens gedurende een leven zoal naar binnen werkt. Laat dieren uit alle windstreken aanvoeren, koeien, kippen, varkens, reptielen en insekten, dodo’s en dinosaurussen. Breng dit allemaal samen in één groot feestmaal en laat de uit alle hoeken en gaten toegestroomde mensheid aanvallen aan de schranspartij van hun leven. Een waar “meat eaters delight”.
Maar wanneer aan de lopende band beesten gejaagd, geslacht en verslonden worden door monden als gehaktmolens en tongen als elektrische zagen, zwelt er uit de diepte een gerommel aan dat langzaam doordringt tot de zich volvretende gasten. Een gerommel dat luider en luider wordt en hun ingewanden doet dreunen...een explosieve indigestie..de Carnivore Reflux.

Zelf zoeken

Bekijk ook het andere werk van de makers (aka The People’s Republic of Animation):
Andere bijzonder animatiefilms over eten:

“Food”, Jan Svankmeyer, 1992. Ontbijt, lunch en diner in het surrealistische universum van de Praagse animatiefilmer.
 “Harpya” Raoul Servais, 1979. Over een man die een beeldschone harpij mee naar huis neemt en daarna geen hap meer door zijn keel kan krijgen.
“Tachigui: The Amazing Lives of the Fast Food Grifters” Marmoru Oshii, 1979.

"The Meatrix".

Facts

De voice over met het engelse accent is een bekende Australische acteur, die ook vermeld wordt op de internet movie database:  
Bekijk ook het item op animatie.blog.nl over een geanimeerde commercial door dezelfde makers.
Het hoofd van het nijlpaard op een bord, dat in de film voorkomt is geïnspireerd op het bizarre werk van de engelse schilder Francis Bacon, de carnivoor onder de kunstschilders.

Prijzen:
Holland Animation Festival 2006 (NED) – Golden Shield Movie Squad Award
Istanbul Animation Festival 2006 (TUR) – Special Jury Prize
IF (Inside Film) Awards 2006 – Best Animated Film

St. Kilda Film Festival 2006 – Best Original Score

Doe het

Animatiefilm heeft twee kenmerken die afwijken van live action film: met animatie kan alles, de animatiefilmer is als geen ander vrij om een eigen wereld neer te zetten. Dit kan een uitvergroting zijn, een karikatuur, maar ook een surrealistische, of poetische werkelijkheid. Hierdoor staat de animatie dicht bij de beeldende kunst.

1. Waar gaat het verhaal over, en wat denk je dat de filmer voor boodschap over wil brengen? Let hiervoor op de vormgeving van de personages en hun omgeving. Wat zegt het over de weerwolf in “Wolf Daddy” dat hij zo’n dikke, zachte beer lijkt? Zijn er duidelijke verschillen in vormen en kleuren? Bepaal aan de hand van dit soort beeldende kenmerken waar de film over gaat.

2. Zoals veel kunstenaars die met grafische of schilderkunstige middelen werken hebben veel onafhankelijke animatiefilmers een heel eigen stijl waarin ze hun ideëen, en verhalen filmisch vorm geven. Bekijk de beeldtaal van de filmer en beoordeel of het verhaal er sterker door wordt. Is er een samenhang tussen het verhaal; de boodschap van de filmer en de vormgeving van personages en de film? Of had dit verhaal ook net zo goed met een andere techniek verteld kunnen worden? Of als een live action film? Geef je mening en onderbouw dit met voorbeelden uit de vormgeving.